Er is een moment waarop je begrijpt waar La Palma écht om draait. Het gebeurt ’s nachts, op 2.426 meter hoogte, wanneer het enige zichtbare licht afkomstig is van de telescopen van de Roque de los Muchachos en de sterren. Niet de sterrenhemel die je vanuit de stad kent — dat vage gordijn met een handvol lichte puntjes — maar de échte hemel: dicht, levend, bijna tastbaar. De Melkweg niet als abstract begrip, maar als een fysieke structuur die zich van horizon tot horizon uitstrekt.

Dit moment geeft geen enkel ander eiland in de Atlantische Oceaan. En het is slechts een van de ervaringen die La Palma in petto heeft voor wie er de tijd voor neemt.

La Palma is verticaal. Het eiland stijgt van zeeniveau naar 2.426 meter in minder dan 15 kilometer horizontale afstand. Die verticaliteit zorgt voor landschappen die elke 200 hoogtemeters volledig veranderen: kust van zwarte vulkanische rots, bananenplantages, dennenbossen, laurierwouden, kale bergtoppen zonder enige begroeiing. Het zijn geen landschappen die je vanuit de auto ziet — het zijn landschappen die je te voet doorkruist, over paden die de Guanchen al gebruikten voordat er asfalt bestond.

Deze gids beantwoordt de vraag die het vaakst wordt gesteld door wie de accommodatie al heeft geregeld: “Maar wat doen we eigenlijk op La Palma?” Als je nog op zoek bent naar een plek om te verblijven, begin dan bij de complete gids voor vakantiehuizen op La Palma.

Inhoudsopgave

Punta Gorda, La Palma

Wandelen: de routes die je niet mag missen

La Palma heeft meer dan 1.000 kilometer bewegwijzerde wandelpaden. De meeste zijn niet per auto bereikbaar. Sommige hebben zelfs geen naam. De beste bewandel je in stilte, met bergschoenen, voldoende water en zonder Google Maps (er is nauwelijks bereik in het binnenland).

GR 130 — De complete rondreis

Het langeafstandspad GR 130 omcirkelt het hele eiland in 14 etappes (~170 km). De meeste bezoekers lopen twee of drie losse etappes, wat al een compleet beeld geeft van wat La Palma te bieden heeft. De etappe van Garafía naar Puntagorda voert door de medianías van het noordwesten, langs ravijnen en verspreide gehuchten. Wie boven de wolken wil wandelen, met de zee aan beide zijden van het eiland zichtbaar, kiest de kamroute GR 131 (zie de Ruta de los Volcanes hieronder).

Ruta de los Volcanes — De bergkam van het zuiden

Dit is de meest dramatische route van La Palma. Ze begint bij het Refugio El Pilar (bergkam, 1.350 m) en volgt de Cumbre Vieja over zo’n 19 km tot Los Canarios (Fuencaliente); wie doorloopt tot aan de vuurtoren komt op ongeveer 24 km. Aan één kant: de Atlantische Oceaan 1.000 meter onder je voeten. Aan de andere kant: de kraters van de vulkanen die het zuiden van het eiland eeuwenlang hebben gevormd. De Tajogaite — de vulkaan die in 2021 uitbarstte — is vanaf verschillende punten van de route zichtbaar.

Duur: 6-7 uur tot Los Canarios (7-8 uur tot de vuurtoren). Moeilijkheidsgraad: gemiddeld tot hoog. Begin vroeg om de middagmist te vermijden.

Barranco de las Angustias

De klassieke route daalt af vanaf Los Brecitos (4×4-taxi vanuit Los Llanos) en verlaat de caldera via de Barranco de las Angustias (zie het specifieke gedeelte). De Barranco de las Angustias is de enige toegankelijke ingang te voet tot het binnenste van de caldera: 11 km afdaling tussen 300 meter hoge rotswanden, waarbij je de rivier de Angustias meerdere keren doorkruist. Aan het einde: het rivierstrand Playa de Taburiente, vermoedelijk de stilste plek van de Canarische Eilanden.

Fuentes de Marcos y Cordero

In de gemeente San Andrés y Sauces in het noorden ontspringen twee bronnen letterlijk uit de rots in het hart van het laurierwoud: de bronnen Marcos en Cordero. Het water — zo’n 20.000 liter per uur — valt als watervallen die een microklimaat van vochtigheid en bijna oerwoudachtige begroeiing hebben gecreëerd. Het toegangspad (2 uur heen en terug) loopt door een van de best bewaarde laurierwoudgebieden van de Canarische Eilanden.

Vulkanen: de Tajogaite en de vulkanenroute

La Palma is het vulkanisch meest actieve eiland van de Canarische Eilanden. De Tajogaite — tijdens de uitbarsting informeel aangeduid als “de vulkaan van de Cumbre Vieja” — werd op 19 september 2021 actief en stopte pas op 13 december: 85 dagen, 1.200 hectare bedolven onder lava, 7.000 geëvacueerde mensen.

Vandaag de dag is de Tajogaite-vulkaan een van de voornaamste toeristische trekpleisters van het eiland. De lavavelden, die de zee bereikten en daarbij 48 hectare nieuw land schiepen, zijn toegankelijk via meerdere uitkijkpunten en door het Cabildo aangelegde paden. Het gebied La Bombilla en Puerto Naos is deels nog afgesloten vanwege CO₂-emissies uit de bodem — een uniek verschijnsel dat deze wijken omhult met continue atmosferische metingen.

Praktische tips:
– Het bezoekerscentrum Caños de Fuego (Las Manchas) toont de tentoonstelling “Ceniza y lava” over de uitbarsting (entree betaald, inclusief bezoek aan de Cueva de Las Palomas).
– De Mirador de Tajuya (Jedey) biedt het beste panoramauitzicht op de vulkaankegel.
– De paden door de lavavelden zijn bewegwijzerd door het Cabildo. Sommige trajecten liggen in de beperkte zone: respecteer de afsluiting.
– Aanbevolen tijdstip: ’s ochtends, voordat de mist vanuit het noorden optrekt.

De historische Ruta de los Volcanes (van vóór de Tajogaite) passeert de krater van de Teneguía — de laatste vulkaan daarvoor, actief in 1971 — en het gebied van Fuencaliente, waar historische lava de zee bereikte en wijnboeren wijnranken plantten in de lapillivelden. Deze zone produceert enkele van de meest bijzondere wijnen ter wereld (zie het wijngedeelte).

Sterren kijken: de donkerste hemel van Europa

La Palma heeft sinds 1988 een wet ter bescherming van de nachtelijke hemel — een van de eerste wereldwijd. Deze wet beperkt lichtvervuiling op het hele eiland en maakt La Palma tot de belangrijkste Starlight Reserve van de Atlantische Oceaan.

Het Observatorio del Roque de los Muchachos (2.426 m) is het grootste astrofysische centrum van het noordelijk halfrond. De telescopen — het Gran Telescopio Canarias (GTC) met de grootste 10,4 meter spiegel ter wereld, plus 14 instrumenten van andere internationale organisaties — zijn voor het grote publiek niet toegankelijk tijdens normaal gebruik. Maar het observatorium organiseert open dagen in juli (controleer data op iac.es) waarbij je wel naar binnen kunt.

Voor de zelfstandige bezoeker:

De beste sterrenkijkervaring op La Palma is gratis en vereist geen reservering: ’s avonds naar buiten gaan, buiten elke bebouwde kom. De bergzones (Roque de los Muchachos, La Cumbrecita, El Paso) hebben de minste lichtvervuiling. Winter en lente bieden de beste atmosferische omstandigheden.

Met gids:

Verschillende lokale aanbieders verzorgen sterrenachten met telescopen en uitleg:
– AstroLaPalma: observatiesessies van zo’n 2 uur vanuit de bergzone. Prijs: ongeveer 35 euro per persoon.
– Sommige eigenaren van vakantiehuizen in de hogere zones organiseren privéobservaties voor hun gasten.

Wat je kunt zien:
– Januari-maart: Orion, Orionnevel (M42), Plejaden, Hyaden
– April-juni: Leeuw, Maagd, sterrenstelsels in Coma Berenices
– Juli-september: Melkweg op zijn mooist, galactisch centrum richting Boogschutter
– Oktober-december: Andromeda (M31), Dubbele Cluster in Perseus

Sendero, La Palma

De Caldera de Taburiente: het hart van het eiland

De Caldera de Taburiente is een van de oudste nationale parken van Spanje (1954). Het is geen vulkaankrater maar een erosiecaldera: een cirque van 8 kilometer doorsnede, uitgehouwen door miljoenen jaren wind, regen en aardverschuivingen, met wanden die op sommige punten 2.000 meter hoog zijn.

Binnen de caldera is geen weg. Alleen wandelpaden, bomen en de rivier de Angustias, die de bodem doorkruist en de zijriviertjes opvangt die van de wanden naar beneden stromen.

Toegangswegen:

  1. Via de Barranco de las Angustias (vanuit Los Llanos de Aridane): 11 km wandelpad door het ravijn. Ingang via de parkeerplaats van de Barranco de Las Angustias. Geen reservering vereist (alleen kamperen in het park vraagt een vergunning).

  2. Via La Cumbrecita (vanuit El Paso, over de weg): uitkijkpunt met uitzicht op het binnenste van de caldera. Van hieruit vertrekken meerdere paden langs de bovenste rand. Het populairste leidt naar de Mirador de La Cumbrecita. Let op: voor de parkeerplaats van La Cumbrecita moet je het hele jaar door vooraf een gratis plek reserveren via lapalma.reservasparquesnacionales.es.

  3. Via de Roque de los Muchachos (noordelijke top): bergkampad met uitzicht op het binnenste. Vereist meer conditie.

Reserveringen:

Het Nationaal Park reguleert alleen het parkeren bij La Cumbrecita: reserveer het hele jaar door vooraf een gratis plek via lapalma.reservasparquesnacionales.es. Te voet het park in, bijvoorbeeld via de Barranco de las Angustias, kan zonder reservering.

Wat je meeneemt: bergschoenen (de ondergrond is glad), water voor de hele dag, warme kleding (de temperatuur op de top kan 10-15°C lager zijn dan aan de kust), zonnebrandcrème.

Laurisilva: de oerwouden van vóór de ijstijd

De laurisilva is het oudste ecosysteem van de Canarische Eilanden en een van de zeldzaamste ter wereld. Het is een subtropisch vochtig bostype dat 40 miljoen jaar geleden heel Zuid-Europa en Noord-Afrika bedekte, en dat alleen overleefde op de Macaronesische archipels (Canarische Eilanden, Azoren, Madeira, Kaapverdische Eilanden) toen de ijstijden het continent afkoelden.

Op La Palma zijn de beste laurisilva-gebieden te vinden in het noorden van het eiland (Garafía, San Andrés y Sauces, Barlovento) en op de binnenste hellingen van de Caldera de Taburiente.

Kenmerken:
– Constante temperatuur: tussen 12°C en 22°C het hele jaar door
– Zeer hoge luchtvochtigheid: de bomen vangen de mist op (“horizontaal water”)
– Dominante flora: Canarische laurier (Laurus novocanariensis), til, viñátigo, wilde sinaasappel, boomheide tot 10 meter hoog
– Fauna: Bolles duif (Columba bollii) en laurierduif (Columba junoniae), beide endemisch en beschermd

Aanbevolen wandelpaden:
– Bosque de Los Tilos (San Andrés y Sauces, aangewezen als biosfeerreservaat): rondwandeling van 3 uur vanaf het bezoekerscentrum
– Fuentes de Marcos y Cordero (San Andrés y Sauces): zie het wandelgedeelte
– El Bosque de La Galga: bereikbaar vanaf de weg LP-1, in de gemeente Puntallana

Vulkanische wijn: de DO La Palma

De denominación de origen La Palma produceert wijnen in drie heel verschillende subzones: Fuencaliente (recente lava, lapilligronden), Hoyo de Mazo (rode hooglanden) en Norte de La Palma (de meest noordelijke wijnzone van het eiland).

Wat de wijn van La Palma uitzonderlijk maakt is het terroir van Fuencaliente: de wijnranken groeien in lapillivelden (poreuze vulkanische steen) op lava van de San Antonio-uitbarsting (1677) en de Teneguía (1971). Er bestaat geen druifluis in deze gronden — het insect dat in de 19e eeuw Europese wijngaarden verwoestte, overleeft niet in lapilli. Dit betekent dat veel wijnstokken op La Palma meer dan 100 jaar oud zijn, zonder ent, op eigen wortel.

Bodega’s die een bezoek waard zijn:
– Bodegas Teneguía (coöperatie Llanovid): de bekendste bodega van Fuencaliente, bezoeken op afspraak
– El Níspero (Garafía, subzone Norte): kleine familieproductie, beroemd om zijn witte wijnen van albillo, buiten het eiland nauwelijks te vinden

De Vino de Tea:
De Vino de Tea is een unieke specialiteit van het noorden van La Palma (Tijarafe, Puntagorda, Garafía): rode wijn gerijpt op vaten van Canarische den (pino tea = het harsrijke kernhout van de Canarische den, Pinus canariensis). Het resultaat is een wijn met harsachtige aroma’s die nergens anders ter wereld na te bootsen zijn. Niet voor iedereen, maar een gastronomische beleving die elders niet bestaat.

Waar drink je wijn op La Palma:
In vrijwel elk restaurant in Los Llanos de Aridane of Santa Cruz vind je lokale wijnen per glas. De bodegas de cosechero (ambachtelijke bodegas zonder commercieel etiket) zijn veelvoorkomend in de zuidelijke gemeenten en laten je wijn van eigen oogst kopen in kannen.

Paisaje, La Palma

Gastronomie: wat je beslist moet proeven

De keuken van La Palma is een overlevingskeuken die genoegen is geworden. Producten die uit noodzaak werden geteeld — de bataat, de gofio, de banaan, de kaas — zijn uitgegroeid tot culinaire identiteitskenmerken die nergens anders worden gerepliceerd.

Wat je niet mag overslaan:

Gofio: geroosterd graanmeel (tarwe, maïs, gerst), het oudste voedsel van de Canarische Eilanden. Het verschijnt in stoofpotten, escaldones (gofiosoep met bouillon), amasados (compacte massa die als brood gegeten wordt) en ijs. Het gofio-ijs van La Palma is buiten het eiland nauwelijks te vinden.

Truchas de batata y almendra: gefrituurde zoete gevulde pasteitjes met geconfijte bataat of gemalen amandel. Traditioneel met Kerst maar het hele jaar verkrijgbaar bij lokale bakkerijen. De beste: Panadería García (Los Llanos).

Gerookte palmkaas: geitenkaas (queso palmero DOP) gerookt met amandelschillen, cactusblad of dennennaalden. Het roken geeft een karakteristieke smaak die buiten La Palma geen equivalent heeft. Direct kopen bij kaasbedrijven: Quesería Los Pedregales (Fuencaliente), Quesería Gómez (El Paso).

Miel de palma: geen bijenhoning, maar het sap van de Canarische palmboom (Phoenix canariensis), urenlang ingekookt tot siroop. Smaak tussen melasse en bittere karamel. Een traditioneel Canarisch product dat oorspronkelijk van La Gomera komt. Kopen bij boerenmarkten of op de markt in Los Llanos.

Almogrote: pasta van gerijpte kaas, tomaat en pikante peper. Afkomstig van La Gomera maar erg populair op La Palma. Gegeten met papas arrugadas of geroosterd brood.

Papas arrugadas met mojo: de Canarische klassieker. Op La Palma worden ze meestal geserveerd met groene koriandermojo (milder dan de rode) of met palmero mojo (met komijn en paprikapoeder).

Markten:
– Mercado Municipal de Los Llanos de Aridane (dinsdag en zaterdag ’s ochtends): de grootste van het eiland, met kramen van lokale boeren
– Mercado de Santa Cruz de La Palma (donderdag en zondag): kleiner, in de historische binnenstad

Stranden: kust van lava en zwart zand

De stranden van La Palma zijn niet de stranden van Fuerteventura of van het zuiden van Gran Canaria. Het zijn stranden van zwart zand (soms donker vulkanisch), basaltkiezel, golven van de noordelijke Atlantische Oceaan en soms natuurlijke zwembaden uitgehouwen in de rots.

Wat je moet weten voor vertrek:

  • Puerto Naos (het bekendste strand van het westen) is sinds 2021 deels afgesloten vanwege vulkanische CO₂-emissies. Controleer de status voor je gaat: cabildodelapalma.es
  • De stranden in het noorden zijn koeler en hebben meer stroming
  • De stranden in het zuiden hebben warmer water (met name Fuencaliente en Los Guinchos)

De beste bereikbare stranden:

Charco Verde (Los Llanos de Aridane): strand van donker zand en steen in een beschutte baai. Rustige sfeer, goed om te snorkelen. Gratis parkeerplaats direct aan het strand.

Tazacorte (gemeente Tazacorte): breed strand van fijn zwart vulkanisch zand met een promenade en volop voorzieningen: strandtentjes, restaurants, voetgangerszone. In de zomer zijn er strandwachten.

Los Cancajos (Breña Baja): op 5 km van Santa Cruz de La Palma, het stadsstrand van de hoofdstad. Natuurlijke zwembaden, beschermd water, goede infrastructuur (douches, snorkelmateriaalverhuur).

Punta de Fuencaliente (vulkaanzone): eigenlijk geen strand maar een recent lavaplateau van de Teneguía. De lavaplassen vormen kristalhelder natuurlijk water. Een van de meest fotogenieke plekken van het eiland.

Cultuur: Santa Cruz, het carnaval en de Indianos

Santa Cruz de La Palma

De hoofdstad van La Palma is een van de mooiste steden van de archipel en van heel Spanje. De historische binnenstad — aangewezen als Beschermd Historisch Stadsgebied in 1973 — bevat architectuur uit de 16e tot 18e eeuw: de Calle Real (de belangrijkste voetgangerstraat), de kerk El Salvador (16e eeuw), het Castillo de Santa Catalina, de gebeeldhouwde houten balkons van de huizen van de Indianos.

Het Maritiem Museum van Santa Cruz herbergt een exacte replica op schaal 1:1 van de Santa María (het admiraalschip van Columbus). Een curiositeit die de stad bijna bij toeval in historisch bezit heeft.

Los Indianos: het origineelste carnaval van de Canarische Eilanden

Los Indianos is de naam van het carnaval van Santa Cruz de La Palma, en het is uniek in de wereld. Op de carnavalsmaandag kleden duizenden mensen zich in het wit ter ere van de Palmese emigranten die in de 19e eeuw naar Cuba reisden en rijk terugkeerden. Het feest eindigt met een gevecht met talkpoeder waarbij iedereen van top tot teen wit wordt bepoederd.

Het volgende Los Indianos is in februari 2027.

La Bajada de la Virgen de las Nieves

Elke vijf jaar (jaren deelbaar door 5: 2025, 2030…) organiseert La Palma de Bajada de la Virgen de las Nieves, beschouwd als een van de origineelste feesten van Spanje. Het beeld van de Maagd daalt in processie af van het heiligdom naar de hoofdstad, een traject van meerdere kilometers dat uren kan duren. De voorafgaande activiteiten omvatten weken van theatervoorstellingen, optochten en de beroemde Danza de los Enanos (dwergendans).

Hoe je je week op La Palma indeelt

7 dagen zijn genoeg om La Palma goed te leren kennen als je ze goed indeelt. De meest gemaakte fouten: elke dag met de auto het hele eiland over rijden (de wegen zijn traag en de afstanden misleidend) en de vulkaan en het observatorium uitstellen tot het einde wanneer het weer het verhindert.

Aanbevolen structuur:

Dag 1-2: Zuidzone. Aankomst. Acclimatisatie. Ruta de los Volcanes (vroeg in de ochtend). Bodegas van Fuencaliente in de middag. Diner in Los Llanos de Aridane.

Dag 3: Caldera de Taburiente. Toegang via La Cumbrecita (gratis parkeerplaats vooraf reserveren) of afdaling via de Barranco de las Angustias (zonder reservering). Middag: rusten.

Dag 4: Noordzone. Fuentes de Marcos y Cordero. Bosque de Los Tilos. Garafía. Terugkeer via de bergweg.

Dag 5: Santa Cruz de La Palma (hoofdstad). Wandeling door de historische binnenstad. Markt. Maritiem Museum.

Dag 6: Sterrenacht. Naar de Roque de los Muchachos of de bergzone bij El Paso. Sessie met een lokale aanbieder (vooraf boeken). Overnachting in een bergvakantiehuis om optimaal van de hemel te profiteren.

Dag 7: Stranden en ontspanning. Los Cancajos, Charco Verde of Tazacorte afhankelijk van de wind en de zee.

Accommodatie:

De beste uitvalsbasis om La Palma te verkennen zonder elke dag van huis te wisselen is een vakantiehuis in de middenzones: tussen Los Llanos de Aridane en El Paso. Vanuit daar zijn alle belangrijke gebieden bereikbaar binnen 45 minuten.

Vluchten vanuit Nederland naar La Palma:

La Palma is vanuit Nederland goed bereikbaar. Vanuit Amsterdam Schiphol vliegt Transavia (seizoensgebonden) rechtstreeks naar La Palma Airport (SPC). Ook zijn er verbindingen via Tenerife: de regionale vluchten naar SPC vertrekken vanaf Tenerife Noord (TFN), dus wie op Tenerife Zuid landt, moet eerst over de weg naar het andere vliegveld. De vluchtduur van Nederland naar La Palma bedraagt ongeveer 4 tot 4,5 uur direct. In het winterseizoen zijn er pakketten beschikbaar die La Palma aanzienlijk betaalbaarder maken voor Nederlandse reizigers. Boek vroeg voor de beste tarieven, want capaciteit op de directe route is beperkt.

Voor een week van januari tot april is de beste accommodatie te vinden op middelhoogte (700-900 m): de temperatuur is ideaal, het laurierwoud is op zijn mooist en de kans op regen is laag.

Als je een vakantiehuis op La Palma zoekt om je verblijf te plannen, behandelt de gids voor landelijk verblijf op La Palma alles wat je moet weten over zones, prijzen en wat je zoekt afhankelijk van je reistype.

Casitas Canarias beheert vakantiehuizen en villa’s op La Palma, Gran Canaria en Fuerteventura. Meer informatie op casitascanarias.com.